Wednesday, June 3, 2009

വിടവുകള്‍

അക്ഷരങ്ങളെ
എത്ര ചേര്‍ത്തു വെച്ചിട്ടും
ബാക്കിയാവുന്നുണ്ട്,
നിറയാതെ
ചില വിടവുകള്‍
അവയിലൂടെയാവണം
പരാവര്‍ത്തനപ്പെടാത്ത
പ്രാണസങ്കടങ്ങള്‍
ആരുമറിയാതെ
ഊര്‍ന്നു പോകുന്നത്.

[ഒരിടത്ത് അഭിപ്രായമായി എഴുതിയ ആത്മാലാപമായിരുന്നു ആദ്യരൂപം‍, എന്നിട്ടും മതിയാവാഞ്ഞ് ഇവിടെയും :( ]

10 comments:

Jithendrakumar/ജിതേന്ദ്രകുമാര്‍ June 3, 2009 at 9:09 PM  

ആ വിടവുകള്‍ വായനക്കാരുടെ സൌകര്യങ്ങളുമല്ലേ?എഴുതുന്നവറ്‍ വായനക്കാര്‍ക്കായി നീക്കിവെക്കുന്ന സ്പേസ്‌. ആ സ്പേസില്‍ അല്ലേ കല ജീവിച്ചു പോകുന്നതും മായാജാലം കാണിക്കുന്നതും ഒക്കെ?

അരുണ്‍ കായംകുളം June 4, 2009 at 10:13 AM  

:)

പാമരന്‍ June 4, 2009 at 10:37 AM  

ജിതേന്ദ്രകുമാര്‍ജി പറഞ്ഞതുതന്നെ..

hAnLLaLaTh June 4, 2009 at 6:49 PM  

...ആവുന്നില്ല...വാക്കുകളില്‍ മനസ്സ് പകര്‍ത്താന്‍...
ഭാഷയില്‍ ഇല്ലാത്ത വികാരമെങ്ങനെ ഞാന്‍ കാണിച്ചു തരും..?
എങ്ങനെയാണ് നമ്മുക്കിടയില്‍ വാക്കുകളുടെ അപര്യാപ്തത കടന്നു വന്നത്..?
ഇന്ന് വാക്കുകളേക്കാള്‍ നമ്മള്‍ സംസാരിക്കുന്നത് നമ്മുടെ നിശബ്ദതയില്‍ ആണെന്നോര്‍ക്കുമ്പോള്‍...വാക്കിന്റെ വിടവുകളെക്കുറിച്ച് ഞാന്‍ ആകുലപ്പെടുന്നില്ല...

കുമാരന്‍ | kumaran June 4, 2009 at 10:20 PM  

എന്തു രസമാണീ വരികൾ!!

ഷാജു June 4, 2009 at 11:59 PM  

മൌനം...

കണ്ണനുണ്ണി June 5, 2009 at 8:47 AM  

മലയാളം അക്ഷരങ്ങളുടെ ഷേപ്പ് ഇന്റെ കുഴപ്പം ആണ് ഇത്ര ഏറെ വിടവുകള്‍.. :)

നന്ദ June 6, 2009 at 1:31 AM  

Jithendrakumar, അരുണ്‍, പാമരന്‍ മാഷ്,
hAnLLaLaTh, കണ്ണനുണ്ണി

എല്ലാ വായനകള്‍ക്കും നന്ദി.

കണ്ണനുണ്ണിക്ക് (മാത്രം) ഒരു നാരങ്ങാ മുട്ടായി ഉണ്ട്; കറക്റ്റ് ആയി കണ്ടുപിടിച്ചു കളഞ്ഞില്ലേ കാര്യം? :))

നന്ദ June 6, 2009 at 1:33 AM  

കുമാരന്‍, ഷാജു,
സന്തോഷം, നന്ദി.

അനൂപ്‌ കോതനല്ലൂര്‍ June 7, 2009 at 8:39 AM  

അക്ഷരങ്ങളിൽ എപ്പോഴും ബാക്കിയാവുന്നത് ജീവിതമാണ്
നന്ദ